Pewnie każdy z nas marzył kiedyś o kawałku własnej ziemi, na którym może postawić dom z ogródkiem. Albo własny klub, sklep, cokolwiek.
W Second Life marzenia staja się rzeczywistością. Tutaj każdy bez wyjątku może mieć swój własny kawałek ziemi, swoje prywatne miejsce.

Spróbuję wytłumaczyć wam kilka podstawowych kwestii i pojęć dotyczących ziemi w Second Life.

Niejedna nowa osoba chciałaby w wirtualnym świecie mieć swój mały prywatny kącik, służący chociaż jako miejsce startowe, czy kąt do przymierzania i przebierania ubrań. Może nawet do własnej twórczości.
Istnieje wielu twórców, projektujących wirtualne domy, małe i duże, z wyposażeniem lub bez. Możemy cos wybrać dla siebie i kupić, możemy też znaleźć niektóre budynki w miejscach z freebiesami. Okazuje się jednak, że nie możemy naszego domku nigdzie postawić. To, co postawimy w sandbox wraca do naszej szafy przeważnie po 24h, a w innych miejscach pokazuje nam się informacja, że niestety owner sima/landu (właściciel ziemi) nie pozwala nam na swobodne budowanie/wystawianie czegokolwiek. Pytamy wtedy – jak to jest, że inni mogą a ja nie? Otóż inni, czyli ci, którzy mogą budować na danej ziemi są jej właścicielami. Albo wykupili ten kawałek „ziemi” na własność, albo wynajęli od kogoś i nabyli przez to prawa do budowania czy wystawiania swoich obiektów. Dlatego aby móc postawić swój własny wirtualny dom musimy kupić lub wynająć wirtualną ziemię.
No dobrze, ale dlaczego za coś takiego, jak wirtualna „ziemia” trzeba płacić? Niestety, nic na świecie nie jest za free. Wirtualna „ziemia” to fragment powierzchni serwera, który ktoś wykupił i płaci za jego utrzymanie i konserwację. Wirtualna ziemie możemy kupić bezpośrednio od Linden Lab, lub od innych firm (jak na przykład PODEX) i osób prywatnych, które posiadają wykupioną ziemię i zajmują się jej odsprzedażą lub wynajmem.
Niezależnie od tego, czy kupimy ziemię do Linden Lab czy innej firmy lub osoby prywatnej jesteśmy zobowiązani opłacać comiesięczny tier, czyli podatek. Przeznaczany jest właśnie na utrzymanie i konserwację serwerów.
Jednostka ziemi w SL jest „sim”. Jest to obszar ziemi o powierzchni 65.536 m2, wymiarach 256mx256m i „pojemności” 15.000 primów. Taki sim jest utrzymywany na jednym serwerze LL.

Simy dzielą się na:

Mainland – ziemia należąca do Linden Lab. Oni są jej posiadaczami, im opłacamy miesięczną opłatę, czyli tier, oni wyznaczają warunki i tylko oni mogą nas z niej usunąć.
W praktyce robią to tylko wypadku nie uiszczenia płatności lub przekroczenia prawa obowiązującego w Second Life (ToS i BIG SIX). Do zakupu ziemi na Mainland należy aktywować konto Premium. Jego koszt to 12,14 US miesięcznie (9,95 US plus 22 %VAT) – bez niego zakup ziemi jest niemozliwy. Wyjątkiem są firmy pośredniczące w zakupie (np. PODEX). Gdy korzystamy z usług takiej firmy konto Premium nie jest nam potrzebne.

Estate – właścicielem takiej ziemi są prywatni posiadacze, którzy wynajęli serwery od Linden Lab kupując wyspę i teraz podnajmują ją innym awatarom. Oni wyznaczają swoje warunki (tzw Covenant) i przy zagospodarowaniu terenu musimy brać pod uwagę ich opinie. Oni bowiem mogą nas usunąć z terenu, a Linden Lab nie jest stroną w tej umowie. Do zakupu takiej ziemi nie potrzebujemy konta Premium. Ziemię nierzadko możemy kupic już od 1 L$ i co tydzień lub co miesiąc płacimy tier osobie, od której ziemie nabyliśmy.

Homestate – wyspa o zwykłych wymiarach, lecz zmniejszonej ilości primow. Zamiast 15 000 można na niej umieścić jedynie 3750 primow. W założeniach miała służyć do zabudowy drzewami, jeziorkami i pełnić raczej funkcje ozdobne.
Aby kupić wyspę Homestate, która jest znacznie tańsza, trzeba być wcześniej posiadaczem zwykłej wyspy.

Informacje o tym w  jaki sposób szukać ziemi do kupienia lub wynajęcia znajdziemy na stronie internetowej PODEXU

Na co warto zwrócić uwagę przy zakupie/wynajęciu ziemi?
Na Mainland nie ma się czego obawiać. Ziemia, którą kupujemy jest własnością Linden Lab, więc w zdecydowanej większości tier opłacamy im bezpośrednio. Warto jednak sprawdzić czy SIM nie jest zalagowany (na przykład zaraz obok znajduje się jakaś strasznie uczęszczana dyskoteka) i czy działka ma w miarę regularny kształt.
Na Estate zawsze trzeba zwrócić uwagę, czy płacimy osobie, która jest właścicielem SIMa, albo jego oficjalnym przedstawicielem. (można to sprawdzić we właściwościach ziemi).
Nie płaćmy nigdy osobie, która podaje się za przedstawiciela czy właściciela bez sprawdzania. Niestety bardzo często możemy natknąć się na oszustów wyłudzających L$.

Będąc rezydentem Second Life, przebywając wśród innych awatarów, zwiedzając różne miejsca, sklepy czy kluby natknąć się możemy na „wirtualnych” przestępców łamiących wirtualne prawo, regulamin SL (TOS), politykę prywatności, politykę praw autorskich itp. Możemy spotkać ludzi którzy celowo lub nieświadomie lamią regulamin Second Life poprzez niewłaściwe zachowanie w określonych miejscach. Na przykład chodzą nago lub w bikini w miejscach oznaczonych jako General, używają w tych miejscach wulgaryzmów, noszą bron.
Każdą taka osobę należy pouczyć, że postępuje niezgodnie z regulaminem. Najlepiej w wiadomości prywatnej (IM) podesłać link do strony z regulaminem lub wyjaśnić dlaczego takie zachowanie jest niewskazane. Jeśli jednak ta osoba nic sobie nie robi z pouczeń i regulaminów należy bezwzględnie wysłać raport o nadużyciu.
W jaki sposób to zrobić?
Otóż na górnej belce mamy menu „Pomoc” a w nim opcję „Wyślij raport o nadużyciu”

Gdy wybierzemy te opcję mamy możliwość zaraportowania do Linden Lab wszelkie przypadki łamania regulaminu.

W raporcie widnieją już dane osoby wysyłającej raport (w tym wypadku sa to moje dane) oraz miejsce nadużycia (dane landu na którym jesteśmy).

Do raportu wpisujemy dane awatara na którego raport jest składany oraz wybieramy kategorię nadużycia.

Możemy również dołączyć zdjęcie ekranu (np nagiego awatara lub awatara z bronią w niedozwolonych miejscach).

Podajemy też jak najwięcej szczegółów dotyczących nadużycia – możemy nawet skopiować czat lokalny lub wiadomość prywatną.
Na koniec klikamy w „Wyślij”.

Raport możemy składać na osoby łamiące regulamin, na takie które próbują nas obrażać słownie na czacie lokalnym lub w wiadomości prywatnej (IM), na nieuczciwych sprzedawców czy kreatorów, na osoby nielegalnie kopiujące i rozprowadzające obiekty itp.
Raport można też składać na obiekty – np lagujące czyli powodujące duże opóźnienia na danym simie.
Aby złożyć raport na dany obiekt klikamy najpierw w sześcian na raporcie a później w obiekt. Także opisujemy sposób nadużycia.

Nie bójmy się wysyłać raporty na osoby łamiące regulamin. Nie dajmy się zastraszyć. Wszystkie raporty są sprawdzane przez Linden Lab, które zapewnia nam całkowitą dyskrecję.

Aby uzyskać dostęp do regionów Adult należy przeprowadzić weryfikację wieku. W tym celu należy przygotować dowód osobisty, paszport lub numer pesel.
Logujemy się na swoje konto w SL.
Możemy to zrobić poprzez przeglądarkę wbudowaną w klienta SL. Wystarczy z menu „Ja” wybrać opcję „Dashboard”.



Weryfikacji możemy również dokonać poprzez stronę www.secondlife.com klikając w „Login” znajdujący się u góry ekranu.

Następnie logujemy się swoją nazwą awatara oraz hasłem – takim samym jak do logowania do Second Life i klikamy w „Login”

Wybieramy funkcję „Account”

Teraz „Age Veryfication”

Otrzymujemy formularz do wypełnienia, który wygląda jak na zdjęciu poniżej.

W odpowiednie pola wpisujemy nasze prawdziwe dane: imie i nazwisko, adres zamieszkania, date urodzenia oraz nazwę i numer dokumentu tożsamości.
Ważne: !! Nie uzywamy polskich liter typu: ą, ę, ż, ź, ó, ś, ć. !!

Do weryfikacji wieku możemy użyć:
– passport number (numer paszportu)
– personal identyfication number (numer pesel)
– identity card (numer dowodu osobistego)
– driver’s license (numer prawa jazdy)
– last 4 SSN (cztery ostatnie liczby z numeru ubezpieczenia społecznego – dotyczy wyłącznie obywateli USA)
Z doświadczenia wiem, że najlepiej sprawdza się numer pesel.
Po dokladnym wypelnieniu wszystkich danych zaznaczamy „ptaszkiem” okienko obok tekstu: „The information that I am providing is true and correct, and I consent to its verification against public records or government-issued identification.” Tekst oznacza że „Informacje, które przytaczam są zgodne z prawdą i wyrażam zgodę na ich weryfikację z publicznych rejestrów lub identyfikacji państwowej”.
Na koniec klikamy „Submit”

Jeśli wszystkie okienka wypełnimy prawidłowo i zgodnie z prawdą otrzymamy komunikat o poprawnie przeprowadzonej weryfikacji wieku.

Jeśli otrzymamy komunikat: „Age veryfication failed” oznacza to że podaliśmy nieprawdziwe dane.

Całą weryfikacje musimy zaczynać od nowa.
Po dokonaniu poprawnej weryfikacji wieku dla Linden Lab jesteśmy pełnoletnimi rezydentami i możemy bez ograniczeń przebywać we wszystkich możliwych miejscach.
Aby weryfikacja wieku zadziałała w SL musimy zrobić relog SL czyli wylogować się i ponowne zalogować się do Second Life. Aby sprawdzić czy wszystko działa musimy zajrzeć w ustawienia.
Otwieramy wiec menu „Ja” i klikamy w opcję „Ustawienia”. W zakładce „General” wyszukujemy: „Chcę uzyskać dostęp do miejsc zakwalifikowanych jako” i wyszukujemy „General, Mature, Adult”

Na próbę możemy wyszukać jakiegoś miejsca oznaczonego jako Adult i spróbować się tam teleportować.

Ważna informacja!!!
Weryfikacja wieku jest całkowicie darmowa. Jeśli ktoś proponuje ci zrobienie weryfikacji za pieniądze jest oszustem i działa niezgodnie z prawem. Takie sytuacje należy zgłaszać do LL przy pomocy raportu o nadużyciu.
Weryfikacje wieku musisz przeprowadzić używając SWOICH prawdziwych danych. Używanie dokumentów rodziców (lub innych dorosłych osób) skutkuje całkowitym zablokowaniem dostępu do SL czyli banem.

Internet to narzędzie ogólnie dostępne dla coraz większej rzeszy użytkowników w różnym wieku. Korzystają z niego dorośli, młodzież oraz dzieci. Każdy znajdzie tam cos dla siebie, Jednak Internet niesie ze sobą wiele zagrożeń, szczególnie dla nieświadomych niczego dzieci.
W pierwotnych zamierzeniach SL miało być tylko dla osób dorosłych, powyżej 18 roku życia. Jednak brak konieczności weryfikacji wieku i możliwość wpisywania przy rejestracji zmyślonych danych (w tym data urodzenia) sprawiły że do SL logowały się nawet osoby w wieku 10-15 lat.
Żeby zapobiec pojawianiu się nieletnich rezydentów w SL jego twórcy zbudowali podobny wirtualny świat dedykowany nastolatkom, czyli osobom w wieku od 13 do 18 lat. Nazwali go Teen Second Life.
Dodatkowo zabezpieczając nieletnich przed treściami wyłącznie dla dorosłych (seks, pornografia, przemoc) Linden Lab wprowadziło klasyfikację regionów Second Life wg trzech podstawowych kryteriów wiekowych: PG, Mature i Adult. Do tego ostatniego regionu można uzyskać dostęp wyłącznie po zweryfikowaniu swojego wieku na stronie www.secondlife.com, po zalogowaniu się i kliknięciu w zakładkę Account/Age Veryfication.
W grudniu 2010 Linden Lab zmienił swój regulamin (Terms of Service, czyli TOS), w wyniku czego Teen SL został połączony z SL a dostęp do niego uzyskać mogą wyłącznie osoby od 16 lat. W tym samym momencie z powodu zamieszania podczas tłumaczenia interface SL na inne języki Linden Lab zmieniło nazwy określające poszczególne regiony.

1. G jak General (dawniej PG – Parental Guidance)
General, czyli Ogólny – region dla wszystkich rezydentów od lat 16 wzwyż. Region taki jest doskonałym miejscem na wszelkiego typu działalność edukacyjną oraz nie komercyjną. Jest on wolny od treści erotycznych i seksualnych, przemocy, niecenzuralnego języka. Jednym słowem pełna kultura.
W regionie tym zabronione jest:
– noszenie/używanie broni (strzelby, pistolety, maczety, miecze itp.),
– używanie wulgaryzmów (obojętnie czy to na czacie lokalnym czy korzystając z komunikacji głosowej, czyli voice),
– noszenie skąpych ubrań (również bikini) lub chodzenie nago
– reklamowanie i udostępnianie treści lub działalności erotycznych i pornograficznych (dotyczy to także sklepów)
Złamanie zakazu skutkuje natychmiastowym wysłaniem raportu (Abuse Raport) do Linden Lab.

2. M jak Moderate (dawniej Mature)
Moderate, czyli Umiarkowany – region doskonale nadający się pod kluby, dyskoteki, sklepy, centra handlowe, sale koncertowe, plaże, romantyczne parki itp. Tutaj można już nosić broń, chodzić w seksownym stroju lub w bikini. W klubach dozwolone są seksowne tańce, jednak nadal zabroniona jest przemoc (tortury, śmierć) i nagość. W praktyce nadal oznacza to zakaz promowania i zachęcania do czynności o charakterze seksualnym (np. poprzez sprzedaż specjalnych animacji do seksu lub poprzez namawianie do uprawiania seksu itp).
Naruszenie tego zakazu również musi zostać zgłoszone w raporcie do LL.

3. A jak Adult
Adult czyli dorosły – ten region wymaga specjalnej weryfikacji konta poprzez podanie swoich PRAWDZIWYCH danych osobowych – imię i nazwisko, data urodzenia, adres zamieszkania, nr dowodu osobistego/paszportu/PESEL.
Można powiedzieć, że w tym regionie wszystko jest dozwolone – nagość, erotyka, seks, przemoc, tortury itp. Oczywiście regiony nadal podporządkowane są polityce Term sof Sernice, niemniej jednak, regiony te cechuje najwyższy poziom wolności seksualnej.

Na koniec dodam, że o ile ogólny regulamin SL (TOS) oraz zasady panujące w poszczególnych regionach obowiązują wszystkich rezydentów SL, bez względu na to, kim są (zwykli rezydenci, kreatorzy, właściciele klubów i landów) i z jakiej przeglądarki korzystają to nowe nazwy regionów są na chwilę obecną widoczne (w sensie wyświetlania się w elementach interface) wyłącznie w kliencie Viewer 2.4. W pozostałych, dozwolonych przez LL klientach (tzw. Third-Party Viewers jak Phoenix, Snow Globe, Imprudence) nadal można spotkać się ze starą klasyfikacja regionów. Niemniej jednak, zasady zachowania oraz dozwolonych rodzajów treści obowiązują w tym samym stopniu jak w przypadku nowej klasyfikacji i są przez Linden Lab egzekwowane na tych samych warunkach.

Kilka ważnych linków odnośnie tematu:
– strona główna Second Life – http://secondlife.com/
– regulamin Second Life (TOS) – http://secondlife.com/corporate/tos.php
– Third-Party Viewers – http://secondlife.com/corporate/tpv.php
– oficjalna lista przeglądarek Second Life dozwolonych przez Linden Lab – http://wiki.secondlife.com/wiki/Third_Party_Viewer_Directory#Viewer_List

Wirtualny świat jakim jest Second Life ma określone wymagania sprzętowe, bez spełnienia których raczej nie ma co liczyć na stabilne rezydowanie. Jeśli mamy zbyt slaby komputer (procesor, karta grafiki) czy zbyt wolny internet lepiej dajmy sobie spokój z SL.
Wymagania jakie potrzebne są do stabilnego uruchamiania SL na naszym komputerze podane sa na stronie producenta, czyli LL.
Link do strony: http://secondlife.com/support/system-requirements/
Jednak często bywa tak, że pomimo że spełniamy minimalne wymagania, a nawet więcej, to często mamy różnego rodzaju problemy przy starcie SL i nie bardzo wiemy jak sobie z nimi poradzić.
Pierwszym problemem może być już sama próba rejestracji do SL. Pomimo tego że prawidłowo wpisujemy wszystkie dane, mamy wymagane 16 lat i prawidłowo wpisujemy datę urodzin, podajemy prawidłowy adres email otrzymujemy komunikat: „Registration Unavailable” (Rejestracja Niedostępna).
Dzieje się tak w momencie gdy bardzo wiele osób równocześnie próbuje się zarejestrować. Ostatnio miało to miejsce gdy w TV wyemitowano odcinek filmu SCI w którym pokazano właśnie Second Life jako narzędzie zbrodni. Przeciążyło to serwery i spowodowało chwilowe zablokowanie rejestracji.
Nie można się zarejestrować ani zalogować do SL w momencie gdy jest konserwacja serwerów. Taka informacja pojawia się wtedy na stronie Second Life Grid Status: http://status.secondlifegrid.net/
Na tej stronie można sprawdzić status serwerów LL w przypadku problemow z logowaniem do SL.
Kolejny problem może pojawić się tuz po zalogowaniu. Zamiast naszego awatara widzimy coś jakby białe jajko, chmurkę. Często inny widzą nas normalnie, często też widzą nas własnie jak chmurkę.

Co możemy z tym zrobić? Możemy zacząć od powyłączania na komputerze wszystkich innych programów typu komunikatory internetowe (gg, skype, msn) przeglądarka (każda – Mozilla, Opera, Safari, IE), aktualizacje internetowe, programy do ściągania plików, antywirusy. Pomaga to zwłaszcza słabszym komputerom lub gdy mamy słabe łącze internetowe.
Bardzo często pomaga zdjęcie ze swojej postaci konkretnych przedmiotów – wysokoprimowych włosów, „świecącej” biżuterii lub butów itp.
Pomaga również zmiana części „ciała” awatara czyli zmiana skina, shape albo bald base (hair base), czy jakiejkolwiek części naszego ubioru.
Można także spróbować zmienić ustawienia grafiki. W tym celu wchodzimy w górne menu Ja/Ustawienia/Grafika i powoli przesuwamy kursor albo na wolniejszą albo na szybsza grafikę równocześnie obserwując czy coś się zmienia w wyglądzie naszego awatara, czyli czy przestajemy być chmurką.

Oczywiście po zmianie szybkości grafiki trzeba chwile odczekać na załadowanie się wszystkich tekstur.

Istnieje jeszcze kombinacja klawiszy Ctrl+Alt+R powodująca odświeżenie wyświetlania tekstur.
Jeśli zmiana ustawień czy odświeżenie grafiki nie pomaga, wtedy radziłabym spróbować zrobić czyszczenie „cache”: menu Ja/Ustawienia/Ustawienie/Lokalizacja Bufora Danych – zresetuj.
.
Otrzymujemy informacje że bufor danych (czyli cache) zostanie wyczyszczony po restarcie SL, czyli przy ponownym logowaniu.

Pozostaje więc zamknięcie przeglądarki SL i ponowne zalogowanie się do wirtualnego świata.
Bywa jednak tak że nie pomaga nawet czyszczenie cache, przy kolejnym logowaniu znowu na długie minuty (godziny) zamiast postaci mamy jako czy chmurkę. Wtedy powinniśmy zrobić jeszcze jedną, bardzo istotną rzecz – wrócić do awatara początkowego. Jak tego dokonać?
Najpierw kombinacją klawiszy Ctrl+Alt+D włączamy dodatkowe menu „Zaawansowane”, z którego wybieramy opcję „Pokaż menu progresu”.

Na górnej belce pokazuje nam się kolejne menu, o nazwie „Rozwinięcie”.

Szukamy w nim opcji „Awatar” i później „Testy postaci”. Tam wybieramy „Test Male” lub „Test Female” w zależności czy mamy awatara męskiego czy żeńskiego.

Na koniec nasz awatar wraca do domyślnej postaci wymyślonej przez twórców Second Life.

Jednocześnie zaczynamy „widzieć” swój awatar – znika białe „jajko” czy chmurka. Teraz wystarczy ponownie „ubrać” naszą postać w wybrane części ciała i ubranie.

Po wszystkich zmianach powinniśmy zrobić relog – czyli wyłączyć przeglądarkę SL i zalogować się ponownie.

Jak już kiedyś wspomniałam ubrania oraz różne przedmioty (krzesła, domy, meble itp) można zdobyć zupełnie za darmo. Trzeba oczywiście wiedzieć jak.
Poza szukaniem freebiesów na różnych simach można poszukać innych okazji. Te okazje to Lucky Chairs oraz Midnightmania.
Poszukajmy tych okazji w Second Life. Najpierw wpiszmy w wyszukiwarkę dwa słowa: „lucky chairs”

Klikamy w teleport. po przybyciu na miejsce rozglądamy się za czymś co przypomina krzesełka.

Lucky Chairs to nic innego jak „szczęśliwe krzesła”. Każde takie krzesełko ma nad sobą zdjęcie produktu który możemy zdobyć oraz zmieniające się w określonym odstępie czasu (np: 5 minut) litery alfabetu. Należy tylko odszukać krzesełko na którym pokaże się pierwsza litera naszego imienia.

Ja muszę znaleźć krzesełko z literką „I”. Znalazłam takie, wystarczy jak na nie usiądę.

W nagrodę otrzymałam produkt „reklamowany” przez krzesełko. W moim przypadku była to suknia wieczorowa.
Ja dostałam nagrodę, a na krzesełko natychmiast zmieniła się literka i krzesełko „czeka” na następnego awatara.

Ja mogę zostać i znów czekać na następną okazję, gdy na którymś krzesełku pokaże się moja literka.

W ten sposób w jednym miejscu można spędzić kilka godzin zdobywając tym samym dużą ilość rzeczy za zupełna „darmochę”.
Oczywiście takich miejsc jest więcej.

Czasami zamiast krzesełek czy foteli są tablice ze zdjęciem produktu i zmieniająca się literką (Lucky Board). Wtedy wystarczy kliknąć w tablicę poprzez opcje „dotknij”.

Midnight mania dziala na innej zasadzie.

Tablice Midnight Mania również pokazują nam co można zdobyć. Jednak aby zdobyć przedmiot widoczny na zdjęciu w Midnight Mamii musi wziąć udział określona liczba uczestników.

Liczba wymaganych uczestników jest pokazana pod zdjęciem. Tak samo jak liczba uczestników już zarejestrowanych.
Każda osoba zainteresowana przedmiotem widocznym na zdjęciu musi kliknąć w tablicę. Wtedy liczba zarejestrowanych uczestnikow zwiększa się i rejestracja zostaje potwierdzona na czacie lokalnym: „Iskierka Resident is now registered for today’s Midnight Mania. If our target of 50 people is met by midnight, the prize will be delivered to all participants!”. Jestem zarejestrowana w tej Midnight Manii i jeśli do północy czasu SL liczba zarejestrowanych uczestników wyniesie 50 osób wtedy każda z tych osób otrzyma oczekiwany przedmiot.
W oczekiwaniu na wynik tej Midnight Manii mogę wziąć udział w kolejnej.

Oprócz w/w sposobów na zdobycie darmowych ubrań i przedmiotów istnieją jeszcze tzw. hunty. Hunt to dosłownie „polowanie”. Przeszukuje się konkretne lokalizacje w poszukiwaniu ukrytych przedmiotów. Hunty często organizowane są przez kilku kreatorów. Ich czas i lokalizacja oraz przedmioty które można wygrać są ścisłe określone.
Huntów najlepiej szukać na blogach:
http://freebiesowo.wordpress.com/tag/hunt/
http://slhunts.wordpress.com/
http://huntlocations.blogspot.com/
Bardzo czesto kreatorzy ubrań mający swoje grupy także piszą swoje blogi i tam, oraz w notce grupowej podawany jest czas trwania i temat danego hunta.
I jeszcze mini poradnik:
http://freebiesowo.wordpress.com/poradnik-jak-ulatwic-sobie-hunt/
Życzę udanych polowań

Kupiłam kilka rzeczy i próbuję je ubrać. I nagle okazuje się że kilka części ubrania jest źle umiejscowiona. Naszyjnik „wpija się” w szyję, pasek ze spodni uciekł wgłąb awatara lub kolczyki wiszą koło uszu.

Nieciekawie to wygląda. Trzeba to jakoś zmienić. Najlepiej znaleźć gdzieś specjalne miejsce zwane „pose stand”. Czasami takie „podesty” stoją w sklepach i można od razu „przymierzyć” kupione ubranie czy włosy. Czasami nawet takie podesty dodawane są do strojów właśnie w celu jego dopasowania.

Taki podest bardzo ułatwia dopasowanie poszczególnych elementów naszego ubioru. Jeśli jednak go nie mamy to musimy poradzić sobie bez niego. Gdy edytujemy którąś część ubioru wtedy nasz awatar zastyga nieruchomo i możemy zacząć działać.
W celu zmiany miejsca poszczególnego elementu naszego stroju wystarczy kliknąć w niego prawym przyciskiem myszy i z menu wybrać „edytuj”.
Otrzymujemy menu edycji przy pomocy którego możemy dopasować każdą część naszego ubioru do „ciała” awatara.

Opcja „przesuń” pomaga przesunąć element w różnych kierunkach. Do przesuwania służą strzałki pojawiające się na edytowanym elemencie:
– niebieska – góra/dół
– czerwona – przód/tył
– zielona – prawo/lewo

Przesunęłam naszyjnik, ale wydaje mi się że jest on lekko przekrzywiony. W takim przypadku muszę użyć opcji „obróć”. Klikając w tę opcję na edytowanej części ubioru pojawiają się trzy „obręcze” służące do obracania elementem w trzech kierunkach, podobnie jak przy przesuwaniu.


Kolejna opcja edycji to „rozciągnij”. Ta opcja aktywna jest tylko w przypadku gdy element stroju jest do modyfikacji. Ze wszystkich stron edytowanego przedmiotu pokazują się wtedy kwadraciki przy pomocy których można go rozciągnąć.

Klikamy jeden z kwadracików i zwiększamy lub zmniejszamy wybraną część naszego ubioru.

Pomocna jest także opcja „rozciągnij 2 strony”. Jeśli mamy tę opcje zaznaczoną wtedy obiekt rozciąga się równomiernie w każdą stronę.

Jeśli ta opcja jest odznaczona możemy rozciągnąć obiekt nieproporcjonalnie, tylko w jednym, wybranym kierunku.

Są jeszcze opcje „edytuj połączone części” oraz „wybierz teksturę”.

Po ich wybraniu edytowany element dzieli się na poszczególne części (np pasek = pasek właściwy + ozdoba). Każdą z tych części można wtedy edytować w celu przesunięcia, obrócenia, rozciągnięcia.

Bardzo często zdarza się tak że włosy, ubrania mają specjalne skrypty do zmiany rozmiaru. Są wtedy nie do modyfikacji, ale bez trudu można je dopasować przy pomocy skryptu. Wystarczy kliknąć myszką element ze skryptem. Oskryptowane mogą być włosy, spódnica, rękaw lub jego część, pasek, cholewki butów itp)

W rogu ekranu otwiera się pole dialogowe z którego wybieramy czy chcemy zmienić rozmiar danego prima (this prim), czy wszystkich primów (all prims). Po wybraniu odpowiedniej opcji w kolejnym polu dialogowym możemy wybierać m.in.: skalę zmiany (np +1%, -1%) czy powrót do stanu sprzed zmianą (revert).

A w ogóle – co to jest prim?
Prim jest podstawową jednostką budowlana w SL. Wszystko zbudowane jest z primów – domy, krzesła, drzewa, włosy, ubrania, biżuteria. Jedne obiekty mają dużo prim a inne mało. Żeby sprawdzić ile dany przedmiot (czy część naszej garderoby) ma prim wystarczy kliknąć i wybrać opcje „edytuj”.

Poniżej opcji przesuwania czy obracania mamy ważną informację – z ilu prim dany przedmiot jest zbudowany.

Chmurka tagów

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.