Posts tagged ‘początek’

Interface – opcje menu cz.1

Skoro już mamy SL po polsku czas poznać podstawowe opcje ustawień.
Na górnej belce przeglądarki mamy kilka rozwijanych menu: Ja, Komunikacja, Świat, Buduj, Pomoc.
Zaczynamy po kolei.
Klikamy w menu „Ja”.
Pierwsza linijka od góry to „Ustawienia”.
Klikamy i  pośrodku ekranu otwiera nam się osobne okno z kilkoma zakładkami.

Pierwsza zakładka to „Ogólne”

Tutaj ustawiamy język SL, regiony w SL do których chcemy uzyskać dostęp (PG, Mature, Adult), można wybrać swoje miejsce startu, tzn miejsce w którym znajdziemy się po zalogowaniu się do SL. Może to być miejsce ustawione jako startowe, może to być ostatnia nasza lokalizacja w poprzedniej sesji. W tej zakładce ustawimy również sposób wyświetlania imion i nazw grupowych dla siebie i innych, oraz ustawić swoja auto-odpowiedź w razie gdy będziemy w trybie „away” (spij) lub „busy” (zajęty, pracuje).
Zachęcam do poeksperymentowania z tymi opcjami. Zapewniam że nic tutaj nie można zepsuć.
Jeśli mowa o regionach SL to nowi rezydenci mają dostęp wyłącznie do PG i Mature. regiony „Adult” dostępne są wyłącznie dla rezydentów z weryfikacją wieku. Tym zajmiemy sie troche później.

Następna zakładka to „Grafika”.

Tutaj ustawiamy szybkość i jakość grafiki w SL. To jak będzie wyglądało nasze SL zależy w dużej mierze od prędkości procesora i jakości (wydolności) naszej karty grafiki. Jeśli nasz komputer jest już stary to grafika w SL będzie plaska i bez kolorów (lub w odcieniach szarości). Wszystkie obiekty będą bardzo długo się ładować. może być tak że zamiast swojego awatara będziemy ciągle widzieć białe jajko ( przy zbyt niskiej i wolnej grafice) lub białą, migająca chmurkę (przy średniej grafice).
Można także samemu ustawiać rożne opcje (opcja „zaawansowane”, „sprzęt”) oraz zresetować je do wartości początkowych.

Następna zakładka to „Prywatność”.

Tutaj możemy sobie ustawić że nikt spoza grupy znajomych nie będzie nam przysyłał prywatnych wiadomości (IM) lub proponował rozmowy głosowej, możemy ustawić swoją widoczność tylko dla swoich znajomych z listy, ustawić zapisywanie (lub nie) czata lokalnego oraz rozmow prywatnych oraz ustawic samemu folder docelowy dla zapisywanych czatów. Domyślnie ustawiony jest folder C:\….AppData\Roaming\SecondLife. Można go zmienić na każdy inny.

Kolejna zakładka – „Dźwięk i Media”.

SL nie jest całkiem „głuche”. Po zalogowaniu słychać dźwięki otoczenia w którym jesteśmy – szum morza, drzew, różne efekty dźwiękowe (no odgłosy naśladujące ptaki, muzyczne gestury), rozmowę. Można również odtwarzać muzykę oraz filmy. Do tego służą odpowiednie ustawienia. Każdemu rodzajowi dźwięków mozna ustawić odpowiednie natęzenie, można automatycznie odtwarzac media na danym landzie. Rów3nież zachęcam do eksperymentowania.

Kolejna zakładka – „Czat”

Tutaj określamy nasze preferencja dotyczące czatu lokalnego – wielkość czcionki, kolor. Możemy zaznaczyć czy chcemy czy też nie chcemy żeby prywatne wiadomości które dostajemy podczas naszej nieobecności w SL system automatycznie wysyłał na nasza skrzynkę e-mail podaną podczas rejestracji.
Możemy również zaznaczyć lub odznaczyć animację ruchów pisania. Jeśli to zaznaczymy to podczas pisania na czacie lokalnym nasz awatar będzie wykonywał ruchy pisania na klawiaturze. Z braku klawiatury będzie to robił w powietrzu. Z doświadczenia wiem ze to bardzo śmiesznie wygląda i doradzam odznaczenie tego kwadraciku – tak jak na zdjęciu powyżej.

Następna zakladka to „Powiadomienia”.

W tym miejscu określamy które powiadomienia system ma nam wysyłać – np gdy znajomi się zalogują lub wylogują, gdy dostaniemy lub wydamy wirtualne pieniądze, gdy nasze ubranie wciąż się ładuje i inne.

Zakładka przedostatnia to „Ustawienie”.

W tej zakładce ustawiamy czułość myszki, przepustowość łącza internetowego, rozmiar bufora danych na dysku i jego lokalizację, wybieramy sposób otwierania przeglądarki internetowej (wbudowana w SL lub zewnętrzna) oraz zaznaczamy akceptowanie „ciasteczek” z internetu.

Ostatnia zakładka to „Zaawansowane”.

Powiem szczerze że nigdy w niej nie eksperymentowałam, ale jak ktoś chce to nie widzę przeszkód: kąt widoku kamery, odległość kamery od obiektu, pozycje dla budowania i wyglądu, czat chmurkowy, błędy skryptu itp.
Gdy ustawione opcje nam odpowiadają naciskamy OK na dole zakładek. Menu zostaje zamknięte a ustawienia zapamiętane.

Reklamy

Interface – zmiana języka

Zanim teleportujemy się gdziekolwiek pora poznać interface przeglądarki Second Life. Jak już wspomniałam w poprzednich postach podczas instalacji mojej przeglądarki Viewer 2 znalazłam opcje wyboru języka. Jednak zdaję sobie sprawę że może nie u wszystkich tak było. Jeśli więc ktoś ma przeglądarkę w języku angielskim to najwyższy czas to zmienić.

Logujemy się więc do SL. U góry ekrany, pod zieloną „łapką” (logo SL) i napisem „Second Life” mamy do wyboru kilka opcji. Wybieramy „Me”, i pierwsze od góry „Preferences”.

Na ekranie pokazuje man się menu, w jego pierwszej od góry zakładce „General” widzimy „Language”.

Wystarczy w to kliknąć, znaleźć i wybrać język polski a następnie zatwierdzić przez „OK”.

Teraz wystarczy zrobić re-log czyli wyłączyć i po chwili załączyć SL ponownie.

Od tej pory po każdorazowym zalogowaniu się do SL możemy cieszyć się interface w swoim ojczystym języku.
Oczywiście jeśli ktoś miał już przeglądarkę w języku polskim to nie miał potrzeby zmieniać.

Wyspa startowa

Oto jestem, narodziłam się w wirtualnej rzeczywistości jako Iskierka.  Zaczynam nowa przygodę, swoje drugie życie. Wylądowałam gdzieś w wirtualnym świecie, w miejscu zupełnie mi nieznanym. To miejsce to WELCOME ISLAND czyli wyspa dla początkujących. Są na niej przewodniki poruszania się i życia w Second Life.
Postanowiłam zwiedzić to miejsce. Zauważyłam, że znajduję się w budynku składającym się z kilku pomieszczeń. W każdym z nich umieszczone są wskazówki korzystania z przeglądarki Second Life – chodzenie, pisanie itp. Wszystko jest w przyjemnych dla oka błękitno-białych kolorach. Ważne wskazówki mają kolor pomarańczowy. Pomieszczenia nie są kompletnie puste. Są różnorodnie zaaranżowane.
W pierwszym pomieszczeniu znajdują się tablice powitalne. Ich tekst zachęca do zapoznania się z sześcioma bardzo prostymi podstawowymi zasadami. Pierwsza zasada ukazuje klawisze klawiatury służące do poruszania się we właściwych kierunkach.

Gdy już to opanowałam, przeszłam do drugiego pomieszczenia. Tam na jednej ze ścian znajduje się ogromne akwarium. Obok niego następna tablica a na niej instrukcja używania zbliżenia i powrotu do poprzedniego (normalnego) widoku. Mała próba i idę dalej.

Trzecie pomieszczenie porastają palmy a na czacie lokalnym wita nas gadająca papuga:
„Hello, Iskierka Resident. I mostly repeat everything you say. But if you ask nicely, I’ll give you a kiss. Just say ‚please give me a kiss’.” Czyli: „Witam, Iskierka Resident. Ja najczęściej powtarzam wszystko, co mówisz. Ale jeśli ładnie poprosisz, dam ci buziaka. Wystarczy powiedzieć: „proszę mi dać buziaka”.” W momencie gdy na czacie lokalnym, w miejscu w którym wskazała mi tablica wpisałam „Please give me a kiss” (proszę daj mi buziaka), papuga odpowiedziała: „Since you asked so nicely, here you go!” (Skoro prosisz tak ładnie, masz!)

Po tak miłym powitaniu kontynuowałam swoje zwiedzanie i w następnym pomieszczeniu odkryłam tablicę informującą sposób siadania w SL. Sposób ten można od razu wypróbować siadając na krzesłach umieszczonych dookoła sadzawki z rybkami. Przyjemny widok.

Następne pomieszczenie jest utrzymane w tonacji cieplych slonecznych barw. Dookola tablicy fruwają motyle pokazując że w SL można latać.

Po chwili weszłam do ostatniego pomieszczenia, którego wszystkie ściany pokrywała mapa Second Life. Na wprost wejścia stoją 4 ogromne tablice wskazujące inne regiony Second Life:
– sklepy,
– miejsca które można zwiedzić,
– miejsca gdzie można spotkać innych rezydentów SL
– miejsca w których można znaleźć pomoc.

Te tablice to tzw. tablice teleportujące czyli teleporty. Po kliknięciu w którąkolwiek z tablic na naszym ekranie pokazuje się mapa regionu do którego ta tablica prowadzi. Wystarczy wybrać z mapy opcję „teleportuj” i po chwili znajdziemy sie już w zupełnie innym miejscu.

Założenie konta

Żeby znaleźć się w wirtualnym świecie, jakim jest Second Life musiałam najpierw się zarejestrować i tym samym stworzyć swoja postać, czyli awatara. Weszłam więc na stronę www.secondlife.com.
Od razu rzucił mi się w oczy film obrazujący możliwości Second Life. Poniżej zobaczyłam przycisk „JOIN NOW”. Kliknęłam i zostałam przekierowana na stronę zakładania konta niezbędnego do wejścia w społeczność Second Life.
Ważne: Aby założyć konto i tym samym stać się rezydentem Second Life trzeba mieć ukończone minimum 16 lat.

Strona służąca zakładaniu konta jest angielskojęzyczna. Ale założenie konta jest dziecinnie łatwe i całkowicie darmowe.

W pierwszej kolejności musiałam wymyślić swoje imię w wirtualnej rzeczywistości, czyli nick. Musiałam być kreatywna – przepisanie swojego realnego imienia to zbyt proste. Jednak wirtualne imię nie powinno być obraźliwe czy wulgarne. Tym imieniem będą się do mnie zwracać inni mieszkańcy wirtualnej rzeczywistości, czyli rezydenci SL. Ważne jest to, że tego imienia nie można już później zmienić. Warto więc zadać sobie trochę trudu i wymyślić coś w miarę oryginalnego. W dodatku kilka wymyślonych imion okazało się już zajęte. Przyszedł mi do głowy dość oryginalny nick – Iskierka. Nie pamiętam nikogo o takim imieniu, więc pomyślałam, że będzie ok. Teraz czas na hasło do profilu. Powinno być proste do zapamiętania, ale jednocześnie „mocne” trudne do zhakowania.
Gotowe, teraz muszę wybrać swój awatar początkowy, czyli postać, którą będę się poruszać w tym wirtualnym świecie. Z tym nie ma takiego problemu jak z imieniem. Wygląd można wielokrotnie zmieniać podczas swojego życia w Second Life.
Przy zakładaniu swojego konta w SL jest do wyboru kilka postaci damskich i męskich. O różnych rysach twarzy, różnie ubranych. Wybrałam jedną postać poprzez kliknięcie w jeden z małych obrazków z lewej strony ekranu. Po prawej ukazała mi się cala postać mojego awatara startowego. Mogłam ocenić czy mi się podoba.

Następnym krok było podanie dosłownie kilku szczegółów z realnego życia:
– adres email – jego podanie jest konieczne do autoryzacji założenia konta.
– data urodzenia – system dokonuje wstępnej weryfikacji wieku (nie warto w tym miejscu podawać zmyślonych danych bo można mieć problemy w przyszłości z weryfikacją wieku)
– pytanie dodatkowe i odpowiedz – to asekuracja w przypadku zapomnienia hasła
– kod zabezpieczający – w większości witryn kod służący do rozpoznawania czy system na do czynienia z człowiekiem czy z systemem botującym.

Dodam jeszcze jedną ważną informację – wszelkie dane (imię, hasło, pytanie dodatkowe czy odpowiedź piszemy bez polskich znaków typu ą, ę, ś, ć, ó, ż, ź)
Zanim zakończyłam rejestrację musiałam zapoznać się i zaakceptować Regulamin Dostępu do Second Life oraz Politykę Prywatności.
Warto przeczytać te regulaminy. To, że są po angielsku nie zwalnia nikogo od ich nieznajomości. Można wrzucić na tłumacza, można poprosić o przetłumaczenie kogoś, kto biegle zna angielski, można poszukać spolszczenia na forum secondlife.pl. To ważne, ponieważ w przypadku naruszenia warunków współżycia w Second Life oraz polityki prywatności twórcy wirtualnego świata czyli Linden Lab mogą nas z niego wyrzucić poprzez ban, czyli zablokowanie naszego konta a nawet adresu IP.
Teraz mogłam już kliknąć w „Create Account”.

Wypełniłam wszystko prawidłowo i otrzymałam komunikat o wysłaniu na podany adres email linku aktywacyjnego. Sprawdziłam pocztę. Faktycznie, znalazłam wiadomość od Second Life. Po otwarciu wiadomości kliknęłam w link aktywacyjny, który przeniósł mnie z powrotem na stronę www.secondlife.com. Gdzie kolejny mój krok to kliknięcie w „Download and install Second Life”.

Jak przy każdej instalacji – plik zapisuje się na dysku w określonej lokalizacji. Teraz trzeba zainstalować przeglądarkę Second Life. O dziwo podczas instalacji mogłam wybrać język – to zupełna nowość. Dotychczas każda przeglądarka (zwana klientem lub viewerem) instalowała się domyślnie w języku angielskim i samemu trzeba było zmieniać język na polski. Miłe zaskoczenie.
Gdy instalacja się zakończyła mogłam zacząć korzystać z wirtualnego świata, żyć drugim życiem.

PS: Wybaczcie że wklejone obrazki nie są najlepszej jakości, ale są to zrzuty ekranu. Obiecuję że następne obrazki będą lepszej jakości 🙂

Witam wszystkich

W Second Life jestem już od półtora roku. Weszłam tam jako kompletnie „zielona” osoba. Wiedziałam tylko tyle, że jest to swego rodzaju gra online. Jednak Second Life nie okazało się grą. To raczej wirtualna platforma służąca wielu celom. Kreowanie własnej postaci w wirtualnym świecie. Kreowanie siebie samego takim, jakim jestem lub, jakim chciałbym być. Pokazanie swojego prawdziwego ja, często ukrywanego w życiu realnym. W wirtualnej rzeczywistości można się bawić poznając nowych ludzi, można również dla tych ludzi pracować – tworzyć budynki, ubrania, animacje, organizować imprezy.

Zanim jednak można to wszystko robić trzeba poznać Second Life „od podszewki”. Nauczyć się zmiany wyglądu własnej postaci – edycji wyglądu, ubierania i zdejmowania poszczególnych elementów ubrania, ich dopasowywanie do sylwetki. Nauczyć się interface klienta, którym się posługujemy – kierunków poruszania się, szukania elementów w swojej szafie, szukania miejsc na mapie Second Life, robienia zdjęć, pisania na czacie lokalnym oraz na czatach prywatnych i wielu, wielu innych rzeczy.

Większość nowo powstałych avatarow nie ma pojęcia, co to jest Second Life, co można w nim robić, jak się poruszać, gdzie szukać pomocy. Większość poradników jest w języku angielskim, co dla większości polskich rezydentów w Second Life to bariera nie do pokonania. Druga sprawa to forum Secondlife.pl. Większość nowych forumowiczów woli powielać te same pytania do znudzenia nie zadając sobie trudu przeszukania archiwum tego forum w celu znalezienia odpowiedzi. Większość „starych wyjadaczy” traci po prostu cierpliwość widząc posty typu: „Cześć, jestem nowy, nie wiem jak się gra w tę grę”

Dlatego postanowiłam przybliżyć Second Life dla polskich rezydentów. Pokazać interface Viewera 2.0 z pozycji nowego awatara. Pokazać krok po kroku jak założyć konto, jak zainstalować przeglądarkę i jak nauczyć się „życia” w wirtualnym świecie.

Chmurka tagów